Оно о чему сам причао код Рејкенена, Терманове, Пачина, Бејтија, капучина, итд. Не може се уводити нова транскрипција без јасног осврта на укорењену у самом старту, ма како она била неправилна. Кад онолико јак отпор постоји у недовољно упућеној интелектуалној јавности да долази до жестоких свађа, дугих расправа и едит-ратова да се морају спроводити модераторске мере, то је јасан показатељ да нешто не ваља. Приступ материји, јер транскрипција очигледно ваља.
Да човек мртав ’ладан помене „Голђијев апарат“ као валидно име и без икаквог осврта на то да ако је ико икад чуо за ту органелу, чуо је искључиво у џ-варијанти… па тако не поступају ни најеминентнији нормативисти код далеко прозирнијих неправилности.