Немам ја ништа против жаргона када се користи у ускостручном кругу људи. Једим се на новинаре.
Свака струка — наука, занат, спорт, уметност… има (и треба да има) своју специфичну терминологију. Многе речи и изрази значе нешто само у једној области, у другима значе нешто друго, или не значе ништа. Зато, када се новинар обраћа већем броју људи различитог образовања које је, неретко, врло скромно, мора да прилагоди своје излагање свима. Па и оним неписменим. Сви морају да знају шта је хтео да каже и о чему пише или прича.
Лекари, на пример, када се током визите домунђавају поред неког пацијента, користе своју терминологију, али када их дотични невољник упита шта му је, морају да му кажу језиком који ће он разумети.